Bakken en koken en bakken en koken

Op vakantie, in ons sexy vakantiehuisje, realiseerde ik me opeens hoe ik het koken en bakken miste.

Er zijn fases dat ik heel veel kook en heel vaak bak. Dan vind ik het echt leuk om te doen: het snijden, het koken, het proeven, het aan mensen serveren, kijken hoe ze bijna flauwvallen omdat het zo lekker is, en het vervolgens zelf eten en denken: ow men, dit is echt heel lekker.

Dat flauwvallen omdat het lekker is trouwens, dat overdrijf ik. Ik heb pas laat leren koken. Mijn moeder heeft het me nooit geleerd en thank god heb ik een ontzettend moderne vader die altijd zei: zoek een man die voor zichzelf kan zorgen. Oftewel: ik wil het niet zien dat jij voor hem moet zorgen. Dat zegt nogal wat, geloof me, want in de indonesische cultuur doet de vrouw alles thuis en de man niets, en dat is nog een understatement. Toen we eens op een bruiloft in Indonesie waren zei mijn vader tegen mij: kijk Des, die vrouwen, ze scheppen het eten op voor hun mannen die gewoon op hun luie reet zitten. Ik wil jou dat nooit zien doen, hoor je me?

Fijn dus zo’n moderne papa, en gelukkig heb ik net zo’n moderne man, maar goed: ik heb dus wel laat leren koken. Het begon met een simpele pasta, maar ik kan nu wel veel meer, al zeg ik het zelf. Het kruiden van eten vind ik vaak nog wel een dingetje, het mag denk ik nog wel iets meer. Maar toch: ik vind het echt leuk datkoken. Een momentje voor mezelf, ook al loopt Reda standaard tussen mijn benen door. Ik word er rustig van. Ik ben meer in het moment van nu (dat heet mindfullness volgens mij).

Ik ben ook helemaal van het foodpreppen, dus mijn vriezer zit regelmatig (te) vol. Dan kook ik zo een week niet en eten we gewoon alles wat nog in de vriezer zit. Super handig als mijn man weer eens in het buitenland zit.

Maar ook al zijn er dus momenten dat ik niet kook, wat ik bijna elke week wel doe is bakken. Bakken is denk ik wel een van mijn favoriete hobbies. Ik ben echt een ontzettende zoetekauw en soms heb ik zo zin in iets lekkers. Op mijn Pinterest heb ik een hele lijst vol met recepten die ik verzamel als ik weer eens niet kan slapen. Dan kies ik wat uit (worden het de lemon cheesecakes of toch de fluffy lemon ricotta dessert cake?), haal ik de boodschappen, wacht ik tot het juiste moment (eiwitten van eidooiers scheiden met 2 schreeuwende kinderen om je heen wordt geen succes) en ga ik lekker bakken. Same story als het koken: het afmeten, alles klaarleggen, het mixen, de oven voorverwarmen, ik vind het een heerlijk proces. Ik bewaar een paar stukjes voor mezelf, de rest vries ik of in of geef ik weg.

Ik leer ook zoveel. Van het koken. Van recepten lezen. Van bakken. Een hele waardevolle les is: gewoon opnieuw proberen. Dat klinkt heel logisch maar ik ben heel erg van het “ok, dit is mislukt, dus ik kan het gewoon niet en we gaan het ook nooit meer doen”. Vooral het maken van brood vind ik nogal een dingetje (en dan ben ik ook nog eens met een marokkaan getrouwd die GEK is op brood, dus meteen elke misstap proef), maar ik blijf proberen. En dat hele proberen, dat leren, ik ben er dus achter gekomen dat ik dat misschien nog wel het leukste vind.

Maar wat ik nog wou zeggen is ook nog dit: ik wou dit stukje schrijven. En toen dacht ik: shit. Straks denken de mensen die dit lezen dat ik zo’n hippe foodie ben. Wat ik misschien ook wel een beetje ben. Maar ook helemaal niet. En waarom ik dit stukje ook bijna niet online wou zetten: ik kan niet heel goed bakken. Of koken. Ik doe maar wat. Maar ik vind het wel leuk om te doen. En ik dacht dat dit stukje alleen maar online mocht als ik er heel goed in ben. En ook heel veel weet. Over koken en bakken. En dat is niet zo.

En toen dacht ik: jeetje Des. Hou nou eens op met dat denken. Zet gewoon online.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store