Negen jaar geleden, toen we dit huis kochten en hier gingen wonen, kreeg ik van een meisje die ik ken van het internet, helaas blogt ze niet meer en ik ben trouwens nu ik dit schrijf zo benieuwd hoe het met haar gaat, een boek over verhuizen.

Er staan hele fijne tips in waaronder eentje die zegt dat je bij een verhuizing niet moet vergeten de kinderen bij te betrekken.

Dat doen LOML en ik ook, ze hebben er gelukkig zin in, vinden het ook heel spannend, maar hoe nr1. ook zegt “ik ben er nu wel klaar voor”.

We besloten daarom een verhuisritueel te doen bij de laatste dag als we in dit huis slapen. We gaan elke ruimte langs en dan gaat ieder een voor een vertellen wat het leukste is wat ze hebben meegemaakt in die ruimte.

De hal: de vele kusjes en knuffels van LOML, als hij naar werk of op reis ging of als hij juist weer thuis kwam, de vele kusjes van de kinderen, de paar keren als ik ze niet naar school bracht.

De slaapkamer: de geboorte van nr2 en nr3, en natuurlijk de eerste nachten van nr1. thuis, op mijn borst.

De slaapkamer van de jongens: het voorlezen, de spelletjes voor het slapen, als ik bij ze ga liggen omdat ik ze toch weer mis of gewoon even een kijkje nemen snel voordat ik zelf ga slapen en die heerlijke geur opsnuiven die uit de kamer komt.

De woonkamer: sinterklaasavondjes met familie&vrienden.

De keuken: alle lekkere dingen die ik er heb gekookt.

Bedankt mooie lieve huis. Voor alle mooie herinneringen. Ik neem ze mee.

Written by

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store