Sign in

Soms moet je, al dan niet voor even, ergens afscheid van nemen. Dat voel je dan opeens heel sterk.

Dat heb ik nu dus (even).

Toen ik een instagram pauze deed tijdens de ramadan voelde dat zo goed. Ik ben daarna nog wel even online geweest maar meer uit het gevoel dat het “moest”. Ofzo.

En deze dagen voel ik steeds sterker dat ik ook (even) afscheid moet nemen van het schrijven online.

Waarom?

Nouja, het voelt zo even. Maar ook: soms denk ik weleens waarover moet ik nou eigenlijk weer schrijven? Weer over self love? Weer over groeien, helen…


Is het te vroeg om een bedankt stukje te schrijven aan al die toppers die zo hun best hebben gedaan tijdens corona?

Misschien wel.
Er is immers nog steeds corona. Niet iedereen is al gevaccineerd (ik heb mijn afspraken al staan!).

Maar toch, toen ik vanochtend boodschappen deed en weer stond te hannesen met mijn mondkapje icm bril (ja luxe problemen, i know), dacht ik even aan dat hoopvolle bericht van Hugo: waarschijnlijk in september geen anderhalve meter en mondkapjes meer.

Zou dan toch, dit jaar, eindelijk, weer een beetje normaal? …


(Ik heb besloten om, voorlopig, niets meer op instagram te delen wat betreft politiek, racisme of wat dan ook. Ik merk dat ik daar zelf altijd zo negatief&down van word. Ik zoek nog naar balans wat betreft social media, en ik merk wel dat ik altijd positieve berichten krijg als ik wat “educatiefs” deel, dus heb ik besloten dat ik gewoon hier op Medium er stukjes over ga schrijven).

De laatste tijd lees ik, vooral op instagram, veel over plastische chirurgie.

Een fillertje hier, botox daar, een booblift, een mommy tummy fix, ik zie heel veel volle lippen, ik weet…


We wandelen bijna elke avond, na het avondeten, een klein rondje. Met z’n allen. Nr1. op de step, nr2. op zijn fiets, nr3. op zijn kleine spiderman fietsje.

Er was hoog gras, waar we heen liepen.

Ik wil daarheen, zei nr2. Liever niet, zei ik, misschien zijn daar teken.

Ik wil toch, zei hij. Ik haalde mijn schouders maar op, je doet maar, want als ik iets geleerd heb van discussiëren met nr.2 …


Het begon met de serie Song Exploder op Netflix die ik keek. Daar kwam een aflevering voorbij waarin Lin Manuel Miranda het liedje “wait for it” uitlegt, hoe hij het nummer heeft geschreven en wat het met hem deed, dat hele proces.

Het liedje kwam in mijn hoofd zitten en toen zag ik de musical Hamilton, DE musical voorbij komen.

Ik herinnerde me weer even die ene aflevering van song exploder, besloot de musical te kijken en ik was meteen hooked, zwaar fan, en ondertussen heb ik de musical al meerdere keren gekeken, staat de soundtrack non stop op repeat…


Lopende projecten:
- de handstand: het komt, het komt! Elke dag oefenen, steeds beter twee benen tegen de muur.
- no buy 2021: mag beter. Kleren niet gekocht ondanks al het moois dat op Vinted te vinden is, maar er gaat echt een godsvermogen uit aan het huis op dit moment, en dat mag natuurlijk, maar tegelijkertijd man man man, tis niet normaal veel (aan de andere kant ook leuke vooruitzichten: we wachten op 2 mooie stoelen (donkerblauw) en een wijnrode (!!) loveseat.
- alles bakken van Nadiya Hussain: dit project heb ik bewerkt naar een andere naam, dat kan, want…


Ik ben lid van de Blendle boekenbrief en elke zondag krijg ik dan een soort van nieuwsbrief met nieuwsartikelen over boeken. Heel handig, hier krijg ik ook vele boekentips, bijvoorbeeld dit stukje!

Afgelopen zondag las ik iets over weer het zoveelste zelfhulpboek. Iets met licht en donker, en hoe we zo graag het licht willen zien, terwijl we natuurlijk ook het donker moeten toelaten, enz, enz.

Terwijl ik het interview las met de schrijfster van het boek kon ik me alleen maar afvragen “hoeveel zelfhulpboeken moeten er nog geschreven worden?”.

Is het niet ondertussen allang duidelijk dat we, juist door…


11 mei 2021
Zoals elk jaar spant het erom de laatste dagen. Wanneer is ramadan afgelopen? Wanneer is het suikerfeest? Turkije weet het al, zeggen we elk jaar, want die leggen het gewoon vast, Marokko&Indonesie wachten tot het laatste moment en het bekend is wanneer de nieuwe maan begint.

We hopen natuurlijk dat het 12 mei is, hoe eerder hoe beter, want we zijn er klaar mee, ik in ieder geval wel. Ik ben moe. Zoals elk jaar verslaap ik me zeker een keer tijdens ramadan. Ik voel dat mijn weerstand naar beneden gaat, een beetje schor in mijn keel…


Gisteren tijdens zwemles zat ik in de kleedkamer op nr1. te wachten. Een meisje moest juist beginnen met zwemles.

Haar moeder stond er zuchtend en steunend bij, want het kleine meisje was een beetje vervelend. Ze wou niet omkleden, ze had eigenlijk ook geen zin in zwemles, en ze had pijn in haar kleine teen.

Toe nou even, zei de moeder zachtjes, want zo’n kleedkamer galmt nogal, het was stil, en alleen ik was er, nouja, ik begreep de moeder dat ze geen scene wou maken.

En toen moest het kleine meisje huilen. …


Een van mijn lievelingsschrijver, met een levensgroot ego, but you still gotta love him, Henk van Straten schrijft niet meer een gratis stukje op zijn site, maar gaat naar Petje Af.

Als stokoude oma had ik nog nooit van Petje Af gehoord maar als ik het goed begrijp is het concept zoiets als bied je content aan en krijg ervoor betaald.

Henk blijft stukjes schrijven en die kun je nu lezen tegen betaling. …

Desbz

Zine 1 “Liefde” (2019). Boek 1. “Ik ben er (ook) nog” (maart 2020). Ben trouwens ook nog eens moeder.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store